بوی عود

2008-01-21T16:59:00.001-07:00

چيزي از راه نمانده ست، چرا برگرديم؟
آخر راه همين جاست، بيـــا تا برويـــم

چه مي‌کشم

2008-01-13T11:17:00.000-07:00

در وصل هم ز عشق تو اي گل در آتشم

عاشق نمي‌شوي که ببيني چه مي‌کشم

با عقل آب عشق به يک جو نمي‌رود

بيچاره من که ساخته از آب و آتشم

ديشب سرم به بالش ناز وصال و باز

صبحست و سيل اشک به خون شسته بالشم

پروانه را شکايتي از جور شمع نيست

عمريست در هواي تو ميسوزم و خوشم

خلقم به روي زرد بخندند و باک نيست

شاهد شو اي شرار محبت که بي‌غشم

باور مکن که طعنه‌ي طوفان روزگار

جز در هواي زلف تو دارد مشوشم

سروي شدم به دولت آزادگي که سر

با کس فرو نياورد اين طبع سرکشم

دارم چو شمع سر غمش بر سر زبان

لب ميگزد چو غنچه‌ي خندان که خامشم

هر شب چو ماهتاب به بالين من بتاب

اي آفتاب دلکش و ماه پري‌وشم

لب بر لبم بنه بنوازش دمي چو ني

تا بشنوي نواي غزلهاي دلکشم

ساز صبا به ناله شبي گفت شهريار

اين کار تست من همه جور تو مي‌کشم

نازم به سوزسينه

2008-01-04T14:15:00.000-07:00

نازم به سوزسينه واشك نيازخويش

دارم سري چوشمع به سوزوگدازخويش

آنانكه دل به زلف نگاري نبسته اند

آياچه كرده اند به عمردازخويش

بايد امشب بروم

2007-12-28T17:23:00.001-07:00

من به اندازه يك ابر دلم مي‌گيرد

ناز

2007-12-24T14:34:00.000-07:00

خوش آن كه چاك گريبان به ناز باز كنى

نظر بر آن تن نازك كنى و ناز كنى

تو پاك دامن و من رند پيرهن چاكم

عجب نباشد اگر از من احتراز كنى

چرا ز من گذرى با هزار استغنا

به ديگرى رسى اظهار صد نياز كنى

اميدى تهرانى

آرام دل

2007-12-22T15:59:00.000-07:00

آشنايي كرد اول تا قرار از جان ربود

گشت چون آرام دل بيگانگي اظهار كرد

انيس خاطر اميدوار من باشي

2007-12-19T14:04:00.000-07:00

هزار جهد بكردم كه يار من باشي

مرادبخش دل بي‌قرار من باشي

l
چراغ ديده شب زنده دار من گردي

انيس خاطر اميدوار من باشي

l
چو خسروان ملاحت به بندگان نازند

تو در ميانه خداوندگار من باشي

l
از آن عقيق كه خونين دلم ز عشوه او

اگر كنم گله‌اي غمگسار من باشي

l
در آن چمن كه بتان دست عاشقان گيرند

گرت ز دست برآيد نگار من باشي

l
شبي به كلبه احزان عاشقان آيي

دمي انيس دل سوگوار من باشي

l
شود غزاله خورشيد صيد لاغر من

گر آهويي چو تو يك دم شكار من باشي

l
سه بوسه كز دو لبت كرده‌اي وظيفه من

اگر ادا نكني قرض دار من باشي

l
من اين مراد ببينم به خود كه نيم شبي

به جاي اشك روان در كنار من باشي

l
من ار چه حافظ شهرم جوي نمي‌ارزم

مگر تو از كرم خويش يار من باشي

2007-12-16T12:13:00.000-07:00

بگذار كه دور از رخت اى يار بميرمl

يكره بگذر بر من و بگذار بميرم

ميرم به قفس بهتر از آنست كه در باغ

از طعنه مرغان گرفتار بميرم

گفتى بتو گر بگذرم از شوق بميرى

قربان سرت بگذر و بگذار بميرم

ديوار و در كوى تو باشد بنظر كاش

بى روى تو چون روى به ديوار بميرم

هر مشكلى آسان شود از مستى و ترسم

ساغر شودم خالى و هشيار بميرم

من ميرم و از زارى من آگهى اش نيست

يارب كه دعا كرد چنين زار بميرم

با اين همه حسرت به قفس زيستم اما

آيد چو گل از باغ به بازار بميرم

خارم مشكن در جگر از بوى گل اى باد

بگذار كه از حسرت گلزار بميرم

بر سر زهما سايه ام افتاد «صباحى»

باشد كه درآن سايه ديوار بميرم

صباحى بيدگلى كاشانى

عشق

2007-12-15T17:31:00.000-07:00

چون درد بود دوا نمي داند عشق

آسودگي از بلا نمي داند عشق

چون شعله به هر كجا رسد مي سوزد

ديوانه و آشنا نمي داند عشق

يار از من

2007-12-13T13:27:00.000-07:00

به اختيار دلى برده چشم يار از من

كه دور از او ببرد گريه اختيار از من

به روز حشر اگر اختيار با ما بود

بهشت و هرچه درو از شما و يار از من

شهريار

مگر هنوز هستي؟

2007-12-10T16:31:00.000-07:00

چه خلاف سر زد ازما كه درسراي بستي ؟

بر ِدشمنان نشستي دل ِدوستان شكستي

سر ِشانه راشكستم به بهانه ي تطاول

كه به حلقه حلقه زلفت نكند دراز دستي

زتو خواهش غرامت نكند تني كه كشتي

زتو آرزوي مرحم نكند دلي كه خستي

كسي از خرابه ي دل نگرفته باج هرگز

تو برآن خراج بستي وبه سلطنت نشستي
l

به قلمروی محبت در خانه‌ای نرفتی

که به پاکی‌اش نرفتی و به سختی‌اش نبستی

l
به كمال عجز گفتم كه: به لب رسيده جانم

زغرور ناز گفتي كه: مگر هنوز هستي؟

زطواف كعبه بگذر تو كه حق نمي شناسي

به در كنشت منشين تو كه بت نمي پرستي

تو كه ترك سر نگفتي زپي اش چگونه رفتي؟

تو كه نقد جان نداري زغمش چگونه رستي؟

l
اگرت هوای تاج است، ببوس خاک پایش

lll

lکه بدین مقام عالی نرسی مگر ز پستی

مگر از دهان ساقی مددی رسد وگرنه

کس از این شراب باقی نرسد به هیچ مستی

مگر از عذار سر زد خط آن پسر فروغی

که به صد هزار تندی ز کمند شوق جستی

فروغي بسطامي

زندگی

2007-10-01T01:22:00.000-06:00

زندگی یعنی همین
که هر روز بجنگی برای عشق
که هر شب وفتی سرت رو روی بالش میذاری درد داشته باشی
که با اینکه دردی داری، به فکر درد دیگران هم باشی
که هیچ لحظه ای برای استراحت نداشته باشی
که جون بکنی برای عشق
که هر روز بجنگی براش

روزی

2007-08-22T16:52:00.000-06:00

من خیلی از کارهای محسن نامجو خوشم می آید

از آدمهایی که حرف قشنگ می زنند، از هنرمند

روزی که شاه رفت، جمهوری یکطرفه شد
روزی که تنها راه آزادی از انقلاب بود
ببینید

گلریزان

2007-08-20T15:49:00.000-06:00

کاخ ها بر کوخ ها استوارند، کاخ نشین ها اما بر کوخ نشین ها سوار

مانند این در کشور ما و تمام دنیا فراوان می یابید
ببینید

پرواز

2007-08-06T18:16:00.000-06:00

همه لرزش دست و دلم از آن بود

که عشق پناهی گردد

پروازی نه

گريزگاهی گردد

باید به شاملو بگم که، هنوز هم لرزش دست و دلم از این است

آزادی

2007-07-30T18:00:00.000-06:00

ا ۱۴ مرداد ۱۳۸۶ جنبش آزادی خواه و عدالت خواه مشروطه در ایران ۱۰۱ ساله می شود

اما

هنوز دانشجوی ایرانی را به بند می کشند.ا

ا۱۴ مرداد سال ۸۶ و ۱۰۱ سالگی مشروطه در حالی می رسد که محمد هاشمی، علی نیکونسبتی، علی وفقی، بهاره هدایت، مهدی عربشاهی، حنیف یزدانی، عبدالله مؤمنی، بهرام فیاضی، حبیب حاجی‌حیدری، مرتضی اصلاحچی، مجتبی بیات، مسعود حبیبی، سعید حسین نیا، آرش خاندل،اشکان غیاسوند، محمدحسین مهرزاد، احمد قصابان، مجید توکلی، احسان منصوری و امیر یعقوبعلی در بند هستند.

به احترام این فرزندان آزادی خواه و عدالت طلب ایران که تعدادی از آن ها وبلاگ نویس نیز هستند، ما جمعی از وبلاگ نویس ها تصمیم گرفته ایم که نام وبلاگهای خود را در این روز به "۱۴ مرداد، روز همبستگی وبلاگ نویس های ایرانی با دانشجویان دربند" تغییر دهیم.ا

از ابتدایی که نوشتن در این وبلاگ رو شروع کردم سعی کردم که درگیر مسایل سیاسی نشم و تنها درد دلم رو، آنهم به ندرت بنویسم. ولی چه کنم که چند روزی می شه درد دلم همین ماجرا شده. برای من که با این حکومت کم و بیش آشنا هستم، آدمهای مختلف با نظرات و دیدگاههای متفاوت رو دیدم، این درد بزرگی است که ثمرۀ بی توجهی به غده ایست که مدتهاست از خون پاک وطنمون می خوره و رشد می کنه. امروز شاید در سرازیری غیرقابل برگشتی افتاده اند که به قیمت ناقص شدن پیکرمون تموم بشه. برای آزادیخواهان راستین آرزوی موفقیت دارم

هیچ

2007-07-27T19:48:00.000-06:00

چه مانده است در کفم؟؟؟؟
هیچ
هیچ
دلتنگی تو را هم بردند
هیچ
هیچ
...
هیچ
هیچ

اين جهان كوهست و فعل ما ندا

2007-07-18T18:27:00.000-06:00

خون دويد از چشم همچون جوي او

دشمن جان وي آمد روي او

شکر

2007-06-30T11:25:00.000-06:00

در لب و كفش خدا شكر تو ديد

فضل كرد و لطف فرمود و مزيد

زانك شاكر را زيادت وعده است

آنچنانك قرب مزد سجده است

گفت واسجد واقترب يزدان ما

قرب جان شد سجده ابدان ما

گر زيادت مي‌شود زين رو بود

نه از براي بوش و هاي و هو بود

امید دیدار

2007-05-05T18:24:00.000-06:00

روز هجران و شب فرقت يار آخر شد

زدم اين فال و گذشت اختر و كار آخر شد

آن همه ناز و تنعم كه خزان مي‌فرمود

عاقبت در قدم باد بهار آخر شد

شكر ايزد كه به اقبال كله گوشه گل

نخوت باد دي و شوكت خار آخر شد

صبح اميد كه بد معتكف پرده غيب

گو برون آي كه كار شب تار آخر شد

بعد از مدتها دارم میرم وطنم. خیلی اضطراب و تشویش دارم و دل تو دلم نیست. برای یک ماه اونجا میمونم تا کمی اونهایی که از همه بیشتر دوست دارم رو ببینم و مدتی با هم باشیم. خدا رو شکر میکنم برای این لطفی که کرده. نزدیکان عزیزم اگه خدا بخواد یه مدتی مهمون دلهای بهاری تون هستم. به امید دیدار

هر دم از درد بنالم

2007-04-19T19:44:00.000-06:00

گر بود عمر به ميخانه رسم بار دگر

بجز از خدمت رندان نكنم كار دگر

خرم آن روز كه با ديده گريان بروم

تا زنم آب در ميكده يك بار دگر

معرفت نيست در اين قوم خدا را سببي

تا برم گوهر خود را به خريدار دگر

يار اگر رفت و حق صحبت ديرين نشناخت

حاش لله كه روم من ز پي يار دگر

گر مساعد شودم دايره چرخ كبود

هم به دست آورمش باز به پرگار دگر

عافيت مي‌طلبد خاطرم ار بگذارند

غمزه شوخش و آن طره طرار دگر

راز سربسته ما بين كه به دستان گفتند

هر زمان با دف و ني بر سر بازار دگر

هر دم از درد بنالم كه فلك هر ساعت

كندم قصد دل ريش به آزار دگر

بازگويم نه در اين واقعه حافظ تنهاست

غرقه گشتند در اين باديه بسيار دگر

هان

2007-04-04T22:20:00.000-06:00

آیین ما از ابتدا مهربانی و دوستی بود، نبود؟
پس چرا شکستی چینی دلم را،
در روزهایی که همۀ زندگان سرود مهر میخوانند

و من
اشکهایی که خونبهای عمر رفته ام است
می شمارم

دلت نشکند عزیزم

همین

خوشتر ز عيش و صحبت و باغ و بهار چيست؟

2007-03-20T16:42:00.000-06:00

سال نو را بر همۀ شما تبریک عرض میکنم
ایّام و لحظات بسیار ارزشمندی است. زمین داره متحول میشه و خودش رو نو می کنه. امیدوارم که همۀ شما هم با این تغییر میمون، نو بشید و دلتون بهاری بشه.ا

خوشتر ز عيش و صحبت و باغ و بهار چيست

ساقي كجاست گو سبب انتظار چيست

هر وقت خوش كه دست دهد مغتنم شمار

كس را وقوف نيست كه انجام كار چيست

پيوند عمر بسته به موييست هوش دار

غمخوار خويش باش، غم روزگار چيست

معني آب زندگي و روضه ارم

جز طرف جويبار و مي خوشگوار چيست

مستور و مست هر دو چو از يك قبيله‌اند

ما دل به عشوه كه دهيم، اختيار چيست

راز درون پرده چه داند فلك، خموش

اي مدعي نزاع تو با پرده دار چيست

سهو و خطاي بنده گرش اعتبار نيست

معني عفو و رحمت آمرزگار چيست

زاهد شراب كوثر و حافظ پياله خواست

تا در ميانه خواسته كردگار چيست

خوشا دلی كه مدام از پی نظر نرود

2007-03-14T15:59:00.000-06:00

طمع در آن لب شيرين نكردنم اولي

ولي چگونه مگس از پي شكر نرود

ثبت

2007-03-08T14:26:00.000-07:00

خیلی وقتها به خودم اصرار می کنم که فکرهای نابی که یک آن به ذهنم میرسه یا حسّی که در درونم قلیان میکنه رو همون موقع بنویسم تا فراموش نشن یا از دست ندمشون. مثل کار پروژه که هر چند روز یک بار گزارش تحویل استاد راهنما میدیم.ا
ا

وقتی یه جا اتفاقی می افته ، بهتره با دوربین یا دست کم با قلم و کاغذ جزییات رو ثبت کرد تا هم خودمون بتونیم بعدها دوباره بررسی کنیم و هم اونهایی که نبودند که ببینند.ا
ا

اگه یه نمونه میخواهید به حادثۀ کربلا فکر کنید که نوشتن تاریخ توی زنده نگهداشتنش چقدر کمک کرده.ا

پير كنون ز دست شد

2007-03-06T18:05:00.000-07:00

من سر خود گرفته‌ام من ز وجود رفته‌ام

ذره به ذره مي زند دبدبه فناي من

يار برفت و ماند دل شب همه شب در آب و گل

تلخ و خمار مي طپم تا به صبوح واي من

تا كه صبوح دم زند شمس فلك علم زند

باز چو سرو تر شود پشت خم دوتاي من

اهل نظر

2007-02-22T18:24:00.000-07:00

اهل نظر دو عالم در يك نظر ببازند

عشق است و داو اول بر نقد جان توان زد

سرفرازم كن شبی از وصل خود ای نازنين

2007-02-08T18:26:00.000-07:00

در ميان آب و آتش همچنان سرگرم توست

اين دل زار نزار اشك بارانم چو شمع

رفت

2007-01-26T16:09:00.000-07:00

هر که رفت پاره ای از دل ما را با خود برد

شبنم فانی

2007-01-17T17:49:00.000-07:00

نوشتم من صدایت را؛ که آرامی، به شیوایی
صدای دل نشینت را؛ به آوایی اهورایی

به یک بانگ بلندی باز، برگشتی به این جانب
به یک آه ظریفی؛ آه، رو کردی به ویرانی

پریدم تا رسد دستم؛ دویدی تا که برخیزم
بگو با این دل شیدا، چه ها کردی که خندانی؟

کجا بودی که رقصانی؟ کجا هستم که گریانم؟

نمین کن جام امّیدم؛ الا ای شبنم فانی

قصۀ درد تو

2007-01-11T20:38:00.000-07:00

وقتی غصّه و درد مردم رو می بینم، مخصوصاً اگه مردم وطنم باشند ، دلم می گیره. نه فقط به این خاطر که اونها درد دارند. از اینکه نمی تونم کار حسابی بکنم اذیت می شم. اینکه خیلی کوچکم بر عکس اون چیزی که بعضی وقتها فکر می کنم و یا با رفتارم نشون می دم، زجرم می ده. خیلی فکر کرده ام و می کنم که چی کار می شه کرد؟ کدوم سر این بدبختی رو باید بگیرم؟ چه کاری می تونم بکنم که مفیدترین باشه؟ از کی باید شروع کنم و چه جوری؟

اصلاً چه دردهایی داریم که رفع اونها واجب تره؟ خودم رو چی کار کنم؟ درد خودم بین این دردها کجاست؟ اصلاً نکنه خودم از همه مریض تر هستم و نمی دونم و این همون بزرگترین درده؟

می بینید؟ همۀ زندگی من پره از این سوالها. و ...ا

خرده بر حرف درشت من آزرده مگير

حرف آزرده درشتانه بود ، خرده مگير

آنچنان باش كه من از تو شكايت نكنم

از تو قطع طمع لطف و عنايت نكنم

پيش مردم ز جفاي تو حكايت نكنم

همه جا قصهء درد تو روايت نكنم

ديگر اين قصه بي حد و نهايت نكنم

خويش را شهره هر شهر و ولايت نكنم

2007-01-08T18:08:00.001-07:00

چو بلبل روي گل بيند زبانش در حديث آيد

مرا در رويت از حيرت فروبسته‌ست گويايي

نه دیگه این واسه ما دل نمیشه

2007-01-05T18:06:00.000-07:00

ای شمع بتان تا كی بر گرد درت گردم

پروانۀ خويشم كن تا گرد سرت گردم

دست همه از نخلت پرميوه و بس خندان

گستاخ نيم كز دور گرد ثمرت گردم

من تشنه و تو ساقی هرچند ز وصل خود

محرومترم سازی، مشتاقترت گردم

محتشم کاشانی

دیروز وعدۀ وصلم داد و امروز

2007-01-03T19:39:00.000-07:00

چون نقش غم ز دور ببينی شراب خواه

تشخيص كرده‌ايم و مداوا مقرر است

بايد اول طالب مردی شوی

2007-01-01T12:43:00.000-07:00

سال نوی میلادی مبارک باشه. بهونۀ خوبی است که خودمون رو تازه کنیم. یه کم طراوت احتیاج داریم، مگه نه؟

در بیان توجه به باطن اعمال و جستجوی اهل بصیرت، قسمتی از دفتر دوم مثنوی رو عرضه می کنم:

سوي مكه شيخ امت بايزيد

از براي حج و عمره مي‌دويد

او به هر شهري كه رفتي از نخست

مر عزيزان را بكردي بازجست

گرد مي‌گشتي كه اندر شهر كيست

كو بر اركان بصيرت متكيست

گفت حق اندر سفر هر جا روي

بايد اول طالب مردي شوي

قصد گنجي كن كه اين سود و زيان

در تبع آيد تو آن را فرع دان

هر كه كارد قصد گندم باشدش

كاه خود اندر تبع مي‌آيدش

كه بكاري بر نيايد گندمي

مردمي جو مردمي جو مردمي

قصد كعبه كن چو وقت حج بود

چونك رفتي مكه هم ديده شود

قصد در معراج ديد دوست بود

درتبع عرش و ملايك هم نمود

امروز رو در یاب

2006-12-28T14:12:00.000-07:00

سلام بر همه

بعد از مدتها باز اومدم تا با هم باشیم.

این مدتی که خودم رو با دنیا مشغول کرده بودم، درسهایی که باید می گرفتم تموم شد و از این به بعد باید روی تز کار کنم.

اتفاقات زیادی افتاده که کم کم در موردشون با هم حرف می زنیم. الان ترجیح می دم شروع زمستون و سال نو میلادی رو به همه تبریک بگم.

رنگ سفید برف پیام شادی میاره، نشونۀ پاکی است و یاد آور خاطرات شیرین با هم بودنه. زمانی که بچه بودم توی حیاط خونمون با داداش و خواهرم سعی می کردیم آدم برفی درست کنیم. معمولا بابا هم کمکمون می کرد. گاهی اوقات آقاجون هم میومد و با دست مهربونش یه گوشه ای از کار رو بر عهده می گرفت. به اون زمون ها که نگاه می کنم، می بینم پیش هم بودیم و با هم، اما الان چی؟ هر کی یه گوشه ای از دنیا رو چسبیدیم و با هم نیستیم. از طرفی هم مطمینم که همه یاد اون روزها می افتن و شاید حسرتش رو بخورن.

ما اون موقع که فرصت با هم بودن داشتیم، با هم بودیم. پس دیگه حسرت چی رو بخوریم؟ الان چه جوری می شه با هم بود؟ چه جوری؟

سلامت باشید

2006-11-11T21:39:00.000-07:00

هوا تاریک بود

هیچ جا رو نمی دیدم

افتادم

مردم

دل خراب من دگر خراب تر نمی شود

2006-11-10T23:30:00.000-07:00

درین سرای بی کسی کسی به در نمی زند

به دشت پر ملال ما پرنده پر نمی زند

یکی ز شب گرفتگان چراغ بر نمی کند

کسی به کوچه سار شب در سحر نمی زند

نشسته ام در انتظار این غبار بی سوار

دریغ کز شبی چنین سپیده سر نمی زند

گذر گهی ست پر ستم که اندر او به غیر غم

یکی صلای آشنا به رهگذر نمی زند

دل خراب من دگر خراب تر نمی شود

که خنجر غمت ازین خراب تر نمی زند

چه چشم پاسخ است ازین دریچه های بسته ات ؟

برو که هیچ کس ندا به گوش کر نمی زند

نه سایه دارم و نه بر ، بیفکنندم و سزاست

اگر نه بر درخت تر کسی تبر نمی زند

سایه

نیازمندان

2006-11-01T19:01:00.000-07:00

امروز شد ده ماه. ده ماهه که از ایران، وطنم، با همۀ زیبایی هاش خارج شده ام. نمی گم "با همۀ خوبی ها و بدی هاش"، چون بدی هاش یادم نمونده. ده ماهی هست که پدر و مادرم رو در آغوش نگرفتم. امّا بیشتر از وقتی که پیششون بودم یادشون می افتم. سلامت باشند و شاد. اونها هم به خاطر اینکه من فکر می کردم اومدنم درسته، راضی به سفرم شدند. خیلی ممنون عزیزانم.ا

نمی دونم که شما انتظار رو تجربه کردید؟ چه مدّت و برای چی یا کی؟ فکر می کنید بشه گفت دلتون از انتظار خون شده؟ طبیعتاً هر چقدر اون چیزی که منتظرش هستید یا بودید، برای شما با ارزش تر بوده باشه، این انتظار سخت تره. آدمهایی که منتظر هستند رو چی، دیدید؟ دلشون خون شده بود؟ چه سیمایی دارند؟

تا حالا در وضعیّت سختی قرار گرفتید که تنها یک ذرّه امید ته دلتون باقی مونده باشه؟ همه چی مخالف اون چیزی که دوست دارید، اتفّاق افتاده، امّا هنوز تو دلتون می گید، نه، امیدی هست که درست شه. همین فکر و عقیده، وقتی که اون امید، خدا باشه، وجودی که همه چیزه، یک لبخند کوچکی گوشۀ لبتون می اندازد. هنوز می شه.ا

این دو تا مضمون خیلی به هم نزدیک هستند. نیازمندان، نفسشون بوی عشق می ده، دلشون از انتظار خون شده و دهانشون از امید خندانه.ا

ا
چه خوش است بوي عشق از نفس نيازمندان
دل از انتظار خونين، دهن از اميد خندان

باور مكن كه من دست، از دامنت بدارم

2006-10-30T12:14:00.000-07:00

فکر نکنی که من دست از مهرت برمی دارم،شما هم به جای اینکه عیب و ملامت من رو بکنید یه سری به کوی کسی که دل من رو دزدیده بزنید و از او خرده بگیرید. اگه تصمیمتون بر رفتن شد، بگید که:ا

شمشیر نگسلاند پیوند مهربانان

بگید که من خوشم با همین جفایش. بگید که من زنده ام به همین جفایش.ا

مشتاق گل بسازد با خوي باغبانان

و در ضمن قبل از همۀ این حرفها، به جای اینکه یاد من و خواهشی که کردم ازتون، باشید، مشغول صاحبخانه بشید. من که خوشم، شما هم شاد و سلامت باشید. حیفه که اونجا از من بگید. ا

خفته خبر ندارد سر بر كنار جانان
كاين شب دراز باشد بر چشم پاسبانان

بر عقل من بخندي گر در غمش بگريم
كاين كارهاي مشكل افتد به كاردانان

دل داده را ملامت گفتن چه سود دارد
مي‌بايد اين نصيحت، كردن به دلستانان

دامن ز پاي برگير اي خوبروي خوش رو
تا دامنت نگيرد دست خداي خوانان

من ترك مهر اينان در خود نمي‌شناسم
بگذار تا بيايد بر من جفاي آنان

روشن روان عاشق از تيره شب ننالد
داند كه روز گردد روزي شب شبانان

باور مكن كه من دست از دامنت بدارم
شمشير نگسلاند پيوند مهربانان

چشم از تو برنگيرم ور مي‌كشد رقيبم
مشتاق گل بسازد با خوي باغبانان

من اختيار خود را تسليم عشق كردم
همچون زمام اشتر بر دست ساربانان

شكرفروش مصري حال مگس چه داند
اين دست شوق بر سر وان آستين فشانان

شايد كه آستينت بر سر زنند سعدي
تا چون مگس نگردي گرد شكردهانان

روزه بگشا

2006-10-26T11:57:00.000-06:00

ماه رمضان تمام شد. به اندازۀ کافی در مورد از دست دادن ایّامی که گذشت حرف زدم. البتّه منظورم اینه که به میزان مقدورات خودم از جنبۀ حسرت از دست دادن این خوان کرم صحبت شد. اما می خوام امروز از شیرینی تموم شدنش هم بگم. ا

اتفاق میمون، یا همون عید، به ذهن مولوی آورده که: ما مردم به طور معمول، از خوان نعمات روحی که خدا روزی می کنه روزه می گیریم. به سمتش نمی ریم، و اگه نسیمش به ما بخوره، روی خود رو برمی گردونیم. و عید فطر این نوع روزه، طبیعتاً، خوردن از معنویاتی است که به مقدار نیازی که داری بهت میدن.ا

ای روزه گرفته تو از مایدۀ بالا

روزه بگشا،خوش خوش، کان غرۀ عید آمدا

اگر سر این سفره نشستید و تلذذ کردید، ما در راه ماندگان رو هم فراموش نکنید.ا

غزلی از حافظ رو براتون گذاشتم، تا کامتون شیرین تر بشه.ا

ا
روزه يك سو شد و عيد آمد و دل‌ها برخاست
مي ز خمخانه به جوش آمد و مي بايد خواست

نوبه زهدفروشان گران جان بگذشت
وقت رندي و طرب كردن رندان پيداست

چه ملامت بود آن را كه چنين باده خورد
اين چه عيب است بدين بي‌خردي وين چه خطاست

باده نوشي كه در او روي و ريايي نبود
بهتر از زهدفروشي كه در او روي و رياست

ما نه رندان رياييم و حريفان نفاق
آن كه او عالم سر است بدين حال گواست

فرض ايزد بگذاريم و به كس بد نكنيم
وان چه گويند روا نيست نگوييم رواست

چه شود گر من و تو چند قدح باده خوريم
باده از خون رزان است نه از خون شماست

اين چه عيب است كز آن عيب خلل خواهد بود
ور بود نيز چه شد مردم بي‌عيب كجاست

نفحه ای آمد شما را دید و رفت

2006-10-22T18:39:00.000-06:00

این نفحه هم آمد و داره میره. زمان خوبی بود تا خودمون رو نیازمند بیابیم. این سفره هم جمع می شه، و ما هنوز گشنه ایم. حواسمون نبود که گشنه ایم. حالا هم دیر نشده، اونقدر کریمه که الان هم بخوای بهت بده. چیزی برای رحمتش ازمون نمی گیره. ولی باید ما هم طالب باشیم

ا
مباركتر شب و خرمترين روز
به استقبالم آمد بخت پيروز

دهلزن گو دو نوبت زن بشارت
كه دوشم قدر بود امروز نوروز

مهست اين يا ملك يا آدميزاد
پري يا آفتاب عالم افروز

شب قدر

2006-10-10T23:26:00.000-06:00

شب های پربرکتی است، امیدوارم تاریکی دلهامون با نور این شب ها کم کم روشن بشه.

حيلت رها كن عاشقا ديوانه شو ديوانه شو

و اندر دل آتش درآ پروانه شو پروانه شو

اا

هم خويش را بيگانه كن هم خانه را ويرانه كن

وآنگه بيا با عاشقان هم خانه شو هم خانه شو

رو سينه را چون سينه‌ها هفت آب شو از كينه‌ها

وآنگه شراب عشق را پيمانه شو پيمانه شو

بايد كه جمله جان شوي تا لايق جانان شوي

گر سوي مستان مي‌روي مستانه شو مستانه شو

آن گوشوار شاهدان هم صحبت عارض شده

آن گوش و عارض بايدت دردانه شو دردانه شو

چون جان تو شد در هوا ز افسانه شيرين ما

فاني شو و چون عاشقان افسانه شو افسانه شو

تو ليله القبري برو تا ليله القدري شوي

چون قدر مر ارواح را كاشانه شو كاشانه شو

انديشه‌ات جايي رود وآنگه تو را آن جا كشد

ز انديشه بگرر چون قضا پيشانه شو پيشانه شو

قفلي بود ميل و هوا بنهاده بر دل‌هاي ما

مفتاح شو مفتاح را دندانه شو دندانه شو

بنواخت نور مصطفي آن استن حنانه را

كمتر ز چوبي نيستي حنانه شو حنانه شو

گويد سليمان مر تو را بشنو لسان الطير را

دامي و مرغ از تو رمد رو لانه شو رو لانه شو

گر چهره بنمايد صنم پر شو از او چون آينه

ور زلف بگشايد صنم رو شانه شو رو شانه شو

تا كي دوشاخه چون رخي تا كي چو بيرق كم تكي

تا كي چو فرزين كژ روي فرزانه شو فرزانه شو

شكرانه دادي عشق را از تحفه‌ها و مال‌ها

هل مال را خود را بده شكرانه شو شكرانه شو

يك مدتي اركان بدي يك مدتي حيوان بدي

يك مدتي چون جان شدي جانانه شو جانانه شو

اي ناطقه بر بام و در تا كي روي در خانه پر

نطق زبان را ترك كن بي‌چانه شو بي‌چانه شو

تولّدی تازه

2006-10-06T18:23:00.000-06:00

زمانی می رسد که به ناچار به مرگ می اندیشیم

و تولّدهایمان را به یاد می آوریم

اکنون که آزادانه به مرگ فکر می کنم

هر لحظه در جستجوی تولّدی تازه هستم

ستایش خدایی را که به من دوستی ورزید

2006-10-04T20:12:00.000-06:00

ستایش خدایی را

که هر وقت می خواهم

برای حاجتم صدایش می کنم

و هر جا که می خواهم

برای رازم

با او خلوت می کنم

بدون هیچ میانجیگری

پس حاجتم را برآورده می کند

***

ستایش خدایی را

که غیر او را نمی خواهم

و چنانچه غیر او را می خواندم

دعایم را مستجاب نمی کرد

***

ستایش خدایی را

که به غیر او امید ندارم

و چنانچه به غیر او امید می داشتم

هرآینه امیدم را ناامید می کرد

***

ستایش خدایی را

که مرا به خودش واگذار کرد

پس گرامیم داشت

و به مردم واگذارم نکرد

تا مرا سبک بشمارند

***

ستایش خدایی را

که به من دوستی ورزید

و حال آنکه او از من بی نیاز است

***

ستایش خدایی را

که با من آنچنان مدارا می کند

که گویی مرا اصلاً گناهی نیست

الحمدلله

2006-09-28T21:12:00.000-06:00

ستایش خدایی را که

بسته نشود درش

و ردّ نشود سایلش

و محروم نگردد آرزومندش

بخشی از دعای افتتاح

ضیافت

2006-09-23T21:25:00.000-06:00

آمد رمضان و عيد با ماست
قفل آمد و آن كليد با ماست

بربست دهان و ديده بگشاد
وان نور كه ديده ديد با ماست

آمد رمضان به خدمت دل
وان كش كه دل آفريد با ماست

در روزه اگر پديد شد رنج
گنج دل ناپديد با ماست

كرديم ز روزه جان و دل پاك
هر چند تن پليد با ماست

روزه به زبان حال گويد
كم شو كه همه مريد با ماست

چون هست صلاح دين در اين جمع
منصور و ابايزيد با ماست

دلا بسوز

2006-09-22T21:02:00.000-06:00

دلا بسوز كه سوز تو كارها بكند
نياز نيم شبي دفع صد بلا بكند

عتاب يار پري چهره عاشقانه بكش
كه يك كرشمه تلافي صد جفا بكند

ز ملك تا ملكوتش حجاب بردارند
هر آن كه خدمت جام جهان نما بكند

طبيب عشق مسيحادم است و مشفق ليك
چو درد در تو نبيند كه را دوا بكند

تو با خداي خود انداز كار و دل خوش دار
كه رحم اگر نكند مدعي خدا بكند

ز بخت خفته ملولم بود كه بيداري
به وقت فاتحه صبح يك دعا بكند

بسوخت حافظ و بويي به زلف يار نبرد
مگر دلالت اين دولتش صبا بكند

برف نو

2006-09-15T20:30:00.000-06:00

از امروز عصر اولین برف اینجا هم شروع به باریدن کرد. برای این جا طبیعی است، ولی برای من نه. مثل اینکه داره سیاهی رو با خودش می بره. ایام پاکی فرا می رسه.ا

برف نو، برف نو، سلام، سلام

بنشین خوش نشسته ای بر بام

شادی آوردی ای امید سپید

همه آلودگی ست این ایّام

راه شومی ست می زند مطرب

تلخ واری ست می چکد در جام

اشک واری ست می کشد لبخند

ننگ واری ست می تراشد نام

شنبه چون جمعه، پار چون پیرار

نقش همرنگ می زند رسّام

مرغ شادی به دامگاه آمد

به زمانی که برگسیخته دام

ره به هموار جای دشت افتاد

ای دریغا که برنیاید گام

تشنه آنجا به خاک مرگ نشست

کاتش از آب می کند پیغام

کام ما حاصل آن زمان آمد

که طمع برگرفته ایم از کام

خام سوزیم، الغرض، بدرود

تو فرود آی، برف تازه، سلام

شاملو

انتظارم انتظارم روز و شب

2006-09-13T19:57:00.000-06:00

هر کسی منتظر چیزی است. امیدوارم که بدونیم منتظر چی هستیم و به سمتش بریم و به دستش بیاریم.ا

این شعر مولوی رو چند شبه که هر کاری می کنم از فکرش بیرون نمی یام. هر چی می خورم باز تشنه تر می شم. دعا کنید برای همه.ا

ا
در هوايت بي‌قرارم روز و شب
سر ز پايت برندارم روز و شب

روز و شب را همچو خود مجنون كنم
روز و شب را كي گذارم روز و شب

جان و دل از عاشقان مي‌خواستند
جان و دل را مي‌سپارم روز و شب

تا نيابم آن چه در مغز منست
يك زماني سر نخارم روز و شب

تا كه عشقت مطربي آغاز كرد
گاه چنگم گاه تارم روز و شب

مي‌زني تو زخمه و بر مي‌رود
تا به گردون زير و زارم روز و شب

ساقيي كردي بشر را چل صبوح
زان خمير اندر خمارم روز و شب

اي مهار عاشقان در دست تو
در ميان اين قطارم روز و شب

مي‌كشم مستانه بارت بي‌خبر
همچو اشتر زير بارم روز و شب

تا بنگشايي به قندت روزه‌ام
تا قيامت روزه دارم روز و شب

چون ز خوان فضل روزه بشكنم
عيد باشد روزگارم روز و شب

جان روز و جان شب اي جان تو
انتظارم انتظارم روز و شب

تا به سالي نيستم موقوف عيد
با مه تو عيدوارم روز و شب

زان شبي كه وعده كردي روز بعد
روز و شب را مي‌شمارم روز و شب

بس كه كشت مهر جانم تشنه است
ز ابر ديده اشكبارم روز و شب

عام است فيض رحمت او

2006-09-11T19:18:00.000-06:00

از امروز ترم جدید شروع شد. احتمالاً خیلی کم وقت می کنم چیزی بنویسم. ماه رمضان نزدیکه، دلم شور می زنه. هیجان زده شدم. خیلی دوست دارم بهترین وقت سال برسه. ولی افسوس که مثل همیشه زود هم تموم میشه و کار خاصی نمی کنم. من و همه مردم دنیا رو دعا کنید. همه یه جوری گرفتاریم.ا

می گن فیض خدا عامه. یعنی ما هم همیشه داریم از لطفش بهره می بریم. ولی خیلی نامردیم که بهش توجه نمی کنیم. امیدوارم اوقات خوب و پر برکتی داشته باشید.ا

ا
به جان پير خرابات و حق صحبت او
كه نيست در سر من جز هواي خدمت او

بهشت اگر چه نه جاي گناهكاران است
بيار باده كه مستظهرم به همت او

چراغ صاعقه آن سحاب روشن باد
كه زد به خرمن ما آتش محبت او

بر آستانه ميخانه گر سري بيني
مزن به پاي كه معلوم نيست نيت او

بيا كه دوش به مستي سروش عالم غيب
نويد داد كه عام است فيض رحمت او

مكن به چشم حقارت نگاه در من مست
كه نيست معصيت و زهد بي مشيت او

نمي‌كند دل من ميل زهد و توبه ولي
به نام خواجه بكوشيم و فر دولت او

مدام خرقه حافظ به باده در گرو است
مگر ز خاك خرابات بود فطرت او

معشوق

2006-09-07T18:51:00.000-06:00

کمی هم من از عشقم بگم. ای خدا، خودت می دونی که زندگی برام توی این دنیا خیلی سخت شده. من که راضیم، راضی

اي خوشا روزا كه ما معشوق را مهمان كنيم
ديده از روي نگارينش نگارستان كنيم

گر ز داغ هجر او دردي است در دل‌هاي ما
ز آفتاب روي او آن درد را درمان كنيم

چون به دست ما سپارد زلف مشك افشان خويش
پيش مشك افشان او شايد كه جان قربان كنيم

آن سر زلفش كه بازي مي كند از باد عشق
ميل دارد تا كه ما دل را در او پيچان كنيم

او به آزار دل ما هر چه خواهد آن كند
ما به فرمان دل او هر چه گويد آن كنيم

اين كنيم و صد چنين و منتش بر جان ماست
جان و دل خدمت دهيم و خدمت سلطان كنيم

آفتاب رحمتش در خاك ما درتافته‌ست
ذره‌هاي خاك خود را پيش او رقصان كنيم

ذره‌هاي تيره را در نور او روشن كنيم
چشم‌هاي خيره را در روي او تابان كنيم

چوب خشك جسم ما را كو به مانند عصاست
در كف موسي عشقش معجز ثعبان كنيم

گر عجب‌هاي جهان حيران شود در ما رواست
كاين چنين فرعون را ما موسي عمران كنيم

نيمه‌اي گفتيم و باقي نيم كاران پی برند
يا براي روز پنهان نيمه را پنهان كنيم

دلارام

2006-09-05T19:04:00.000-06:00

این روزها و شب ها خیلی با ارزش هستند. مثل اینکه همش داره نور می باره. همه چی لبخند می زنه. دنیا داره غزلی عاشقانه می گه. من رو از دعای خیرتون دریغ نکنید

هر كه دلارام ديد از دلش آرام رفت
چشم ندارد خلاص هر كه در اين دام رفت

ياد تو مي‌رفت و ما عاشق و بي‌دل بديم
پرده برانداختي كار به اتمام رفت

ماه نتابد به روز چيست كه در خانه تافت
سرو نرويد به بام كيست كه بر بام رفت

مشعله‌اي برفروخت پرتو خورشيد عشق
خرمن خاصان بسوخت خانگه عام رفت

عارف مجموع را در پس ديوار صبر
طاقت صبرش نبود ننگ شد و نام رفت

گر به همه عمر خويش با تو برآرم دمي
حاصل عمر آن دمست باقي ايام رفت

هر كه هوايي نپخت يا به فراقي نسوخت
آخر عمر از جهان چون برود خام رفت

ما قدم از سر كنيم در طلب دوستان
راه به جايي نبرد هر كه به اقدام رفت

همت سعدي به عشق ميل نكردي ولي
مي چو فروشد به كام عقل به ناكام رفت

کودک

2006-08-30T18:02:00.000-06:00

گفتم یه کم استراحت کنم، آخه این روزا سرم خیلی شلوغه. ولی دلم نیومد از آبرو نگم:اا

کودکی دستاشو داده به مامان. داره برای همیشه از این خراب شده می ره. هی برمی گرده پشت و نگاه می کنه. سرمسته از این که داره برای همیشه می ره. جایی می ره که بهترین آرزوش توی این چند سال بوده. این که کجا می ره مهم نیست، چون نمی دونه ولی از اینجا بهتره. برمی گرده و یه نگاه می ندازه، تورج رو می بینه. خودش رو می گیره براش. می دونه که همشون حسرت این لجظه رو می خورن و به همین خاطر به خودش افتخار می کنه که هنوز اون آخری نیست. خوشحاله که دختره، خوشگله، سالمه و هزار تا چیز دیگه که امیر مدّاح، تورج، علیرضا، و ... ندارن. ا

این که تو دل بچه هایی که پشت پنجره دارن نگاه می کنن چی می گذره، من قادر به بیانش نیستم.ا

کودکی زیر طاق پریشانی ام خانه دارد

آبرویی اگر هست...ا

کودکان آبروی زمین اند

با تو همين ماجرا رود

2006-08-28T10:37:00.000-06:00

اون روز به یکی از دوستان ازدواجش رو تبریک گفتم، امروز جواب داده و این شعر رو نوشته. خوشم میاد که از همون اوّل می دونه که چه بلایی سرش اومده

اا

بسيار سالها به سر خاك ما رود
كاين آب چشمه آيد و باد صبا رود

اين پنجروزه مهلت ايام، آدمي
بر خاك ديگران به تكبر چرا رود؟

اي دوست بر جنازه دشمن چو بگرري
شادي مكن كه با تو همين ماجرا رود

دامن كشان كه مي‌رود امروز بر زمين
فردا غبار كالبدش در هوا رود

خاكت در استخوان رود اي نفس شوخ چشم
مانند سرمه‌دان كه درو توتيا رود

دنيا حريف سفله و معشوق بيوفاست
چون مي‌رود هر آينه بگرار تا رود

اينست حال تن كه تو بيني به زير خاك
تا جان نازنين كه برآيد كجا رود

بر سايبان حسن عمل اعتماد نيست
سعدي مگر به سايهء لطف خدا رود

يارب مگير بنده مسكين و دست گير
كز تو كرم برآيد و بر ما خطا رود

لاله صفت

2006-08-26T17:58:00.000-06:00

می خواهید بدونید حالم چطوره؟ نمی دونم چی شد که این شعر زیبا رو از هاتف اصفهانی پیدا کردم. خدا رو شکر می کنم، به خاطر همه چی، حتی این درد. اگه می خوای می تونی بیشتر از من رو بگیری. تو به من تنهایی رو یاد دادی. می دونستی؟ا

هر شبم نالهء زاري است كه گفتن نتوان
زاري از دوري ياري است كه گفتن نتوان

بي مه روي تو اي كوكب تابنده مرا
روز روشن شب تاري است كه گفتن نتوان

تو گلي و سر كوي تو گلستان و رقيب
در گلستان تو خاري است كه گفتن نتوان

چشم وحشي نگه يار من آهوست ولي
آهوي شير شكاري است كه گفتن نتوان

چون جرس نالد اگر دل ز غمت بيجا نيست
باري از عشق تو باري است كه گفتن نتوان

هاتف سوخته را لاله صفت در دل زار
داغي از لاله عذاري است كه گفتن نتوان

پیامبر

2006-08-23T18:13:00.000-06:00

دیروز تو مراسم عید مبعث این شعر زیبا از مولوی رو خوندم. کامتون شیرین

مطرب مهتاب رو آنچ شنيدي بگو
ما همگان محرميم آنچ بديدي بگو

اي شه و سلطان ما اي طربستان ما
در حرم جان ما بر چه رسيدي بگو

نرگس خمار او اي كه خدا يار او
دوش ز گلزار او هر چه بچيدي بگو

اي شده از دست من چون دل سرمست من
اي همه را ديده تو آنچ گزيدي بگو

عيد بيايد رود عيد تو ماند ابد
كز فلك بي‌مدد چون برهيدي بگو

در شكرستان جان غرقه شدم اي شكر
زين شكرستان اگر هيچ چشيدي بگو

مي‌كشدم مي به چپ مي‌كشدم دل به راست
رو كه كشاكش خوش است تو چه كشيدي بگو

مي به قدح ريختي فتنه برانگيختي
كوي خرابات را تو چه كليدي بگو

شور خرابات ما نور مناجات ما
پرده حاجات ما هم تو دريدي بگو

ماه به ابر اندرون تيره شده‌ست و زبون
اي مه كز ابرها پاك و بعيدي بگو

ظل تو پاينده باد ماه تو تابنده باد
چرخ تو را بنده باد از چه رميدي بگو

عشق مرا گفت دي عاشق من چون شدي
گفتم بر چون متن ز آنچ تنيدي بگو

مرد مجاهد بدم عاقل و زاهد بدم
عافيتا همچو مرغ از چه پريدي بگو

ای محبوب

2006-08-17T21:52:00.000-06:00

یا حبیب قلوب الصادقین

ای محبوب دل راستگویان

به من توفیق دوست داشتنت رو مرحمت کن. نذار دلم در حضور همیشگیت شرمندت بشه

الف قامت دوست

2006-08-15T21:28:00.000-06:00

فاش مي‌گويم و از گفته خود دلشادم

بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم

طاير گلشن قدسم چه دهم شرح فراق

كه در اين دامگه حادثه چون افتادم

من ملك بودم و فردوس برين جايم بود

آدم آورد در اين دير خراب آبادم

سايه طوبي و دلجويي حور و لب حوض

به هواي سر كوي تو برفت از يادم

نيست بر لوح دلم جز الف قامت دوست

چه كنم حرف دگر ياد نداد استادم

كوكب بخت مرا هيچ منجم نشناخت

يا رب از مادر گيتي به چه طالع زادم

تا شدم حلقه به گوش در ميخانه عشق

هر دم آيد غمي از نو به مبارك بادم

مي خورد خون دلم مردمك ديده سزاست

كه چرا دل به جگرگوشه مردم دادم

پاك كن چهره حافظ به سر زلف ز اشك

ور نه اين سيل دمادم ببرد بنيادم

پایان

2006-08-12T17:58:00.000-06:00

پایان یک بازی تکراری و دوست داشتنی. پایان یک بردِ باخته. پایان یک قمار دیگر. پایان فصل دیگری از محبّت. پایان روزهای دوست داشتنیِ با هم بودن. پایان کتاب خوندن های دو نفری. پایان اضطراب قبل از دیدار. ا

ا
تا اطلاع ثانوی دل من هم تعطیله. ا

می یای مگه نه؟

2006-08-10T21:18:00.000-06:00

خیلی فکر می کنم سخت باشه. آخه من که چیزی ندارم تا بهت بدم. در مقابل زیبایی تو، چه چیزی عرضه کنم؟ در مقابل مهربانیت چی؟ می خواستم بی خیالت بشم، ولی هنوز هم نفهمیدم چطور شد که فرستادیش پیشم. خیلی طول نکشید تا راه بیفتم دنبالت. همه جا رو گشتم جز یه جا رو. همون مکانی که قرار همیشگی مون بود رو یادته که؟ همون جا رفتم، ولی ندیدمت. من رو که می شناسی از رو نرفتم. منتظرت شدم. می دونی که انتظار چقدر سخته؟ مخصوصاً اگه به امیدت چشم به در بمونم. و من موندم. بهم گفته بودی که باز هم می تونم بخوامت. و من خواستم. ا

و هنوز هم وقتی تنها می شم، یاد روزهایی می افتم که تنها بودم و از تنهایی درم آوردی. می دونم که بر می گردی. ا

آره می دونم که میای. می دونم که باز به من نگاه می کنی. می دونم که تنهام نمی ذاری. می دونم،خوب می دونم.ا

ابر نیمه سوخته

2006-08-09T17:30:00.000-06:00

امروز که داشتم چند تا از وبلاگ های مورد علاقم رو نگاه می کردم، یه شعر از آقای عبدالرحیم سعیدی راد ، من رو به عالم دیگه ای برد. خدا خیرش دهاد

من همچنان به ياد تو هستم، غريب وار... ا

ای ابر نيمه سوخته! ‌برقی بزن ببار!...ا

ا
برقی بزن! بچرخ و سماعی دوباره کن!ا
اما ببار تيغ به چشمان روزگـــــــــار....ا

ا
من همچنان که تو هستی هنوز هم
سيراب از غرورم و سرشار از انتظار

ا
ای باغبان عشق! بيا مثل قبل از اين
در زخم های سينه من خنده ای بکار!ا

ا
تا بنگريم خلوت صبحی دوباره را
دستی بيار و پرده شب را بزن کنار!ا

درود خدا بر علی

2006-08-07T20:26:00.000-06:00

چقدر کم علی رو می شناسم. یاد شریعتی به خیر که می گفت نمی شه علی رو شناخت. در داستان جنگ خندق که در مثنوی معنوی دفتر اول اومده، مولوی خیلی زیبا از علی می گه. ببینید: ا

راز بگشا اي علي مرتضي
اي پس سؤ القضا حسن القضا

يا تو واگو آنچ عقلت يافتست
يا بگويم آنچ برمن تافتست

از تو بر من تافت چون داري نهان
مي‌فشاني نور چون مه بي زبان

ليك اگر در گفت آيد قرص ماه
شب روان را زودتر آرد به راه

از غلط ايمن شوند و از ذهول
بانگ مه غالب شود بر بانگ غول

ماه بي گفتن چو باشد رهنما
چون بگويد شد ضيا اندر ضيا

چون تو بابي آن مدينهء علم را
چون شعاعي آفتاب حلم را

باز باش اي باب بر جوياي باب
تا رسد از تو قشور اندر لباب

باز باش اي باب رحمت تا ابد
بارگاه ما له كفوا احد

عقربه

2006-08-02T17:55:00.000-06:00

این مطلب مربوط به چند روز پیش است که توی خونه نوشته شده:ا

ردیابی عقربۀ ثانیه شمار

از 12 گذشته: یه روز نسبتاً گرم تابستونی، جایی دور از وطنم.ا

ا
از 1 : تنها هستم و به کتابی که چند دقیقۀ پیش تموم کردم فکر می کنم

ا
از 2 : به خونواده فکر می کنم و روزهایی که گذشته

ا
از 3 : یاد بچّگی هام می افتم و شیطنت هایی که داشتیم

ا
از 4 : یه خونه که الان می گن قدیمیه، وسط شهر بود. یاد زمانی که همه جمع می شدن.ا

ا
از 5 : مادربزرگم زنده بود و هفت نفری توی اون خونه بودیم

ا
از 6 : وقتی مدرسه می رفتم، هنوز توی اون خونه خاطره می ساختیم

ا
از 7 : الان بیست و چهار سالم شده. اون وقتها، همه که جمع می شدیم، بزرگترها توی هال و اطاق وسطی و جلویی می نشستن و ما بچّه ها یا بالا بودیم یا توی حیات بازی می کردیم.ا

ا
از 8 : از اون جمع صمیمی دیگه مادر بزرگ و عمه ام بین ما نیستن.ا

ا
از 9 : دیگه چی بشه که همه دور هم باشن، خدا رو شکر هنوز این اتّفاق می افته. ولی من هفت ماهی هست که خونواده رو ندیدم، چه برسه به اون جمع.ا

ا
از 10 : چه روزهای خوبی داشتیم، با هم گرم بودیم و گرمای اونها ( خونواده ) بیشتر خودش رو نشون می داد.ا

ا
از 11 : الآن که اون نعمتها رو ندارم، می فهمم. شاید وقتی ما بچّه های دیروزی خودمون بچّه دار بشیم، همین حرفها باشه و همین حسّها تکرار بشه. مثل اینکه همیشه برای همۀ بچّه ها هست. برای همۀ پدر و مادرها.ا

ا
باز به 12 رسید: دوباره این عقربه سر جای اوّلشه. ولی اگه خوب نگاه کنی یک دقیقه گذشته. شاید این یک دقیقه ساعتی رو عوض کرده باشه. شاید روزی تغییر کرده، شاید هفته ای گذشته، شاید ماهی تموم شده یا سالی نو شده. شاید کسی متولّد شده و زندگی ای شروع شده. شاید هم مرگی رقم خورده و زندگی ای تموم.ا

ا
ا
ولی این حسّ همیشه هست

ااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا دوستتون دارم

پیله

2006-08-01T21:16:00.000-06:00

ژولیده است انسان

در پیلۀ ابریشمی

آینه داری است

که کرم را تا پروانه

زندگی را تا مرگ

و مرا تا تو

می پیراید

رجب

2006-07-27T15:23:00.000-06:00

نك ماه رجب آمد تا ماه عجب بيند

وز سوختگان ره گرمي و طلب بيند

گر سجده كنان آيد در امن و امان آيد

ور بي‌ادبي آرد سيلي و ادب بيند

حكمي كه كند يزدان راضي بود و شادان

ور سر كشد از سلطان در حلق كنب بيند

گر درخور عشق آيد خرم چو دمشق آيد

ور دل ندهد دل را ويران چو حلب بيند
ا

مولوی

ارابه ها

2006-07-25T19:46:00.000-06:00

ارابه هائي از آن سوي جهان آمده اند

بي غوغاي آهن ها

كه گوش هاي زمان ما را انباشته است ا

ارابه هائي از آن سوي زمان آمده اند

***

گرسنگان از جاي بر نخواستند

چرا كه از بار ارابه ها عطر نان گرم بر نمي خاست

برهنگان از جاي بر نخاستند

چرا كه از بار ارابه ها خش خش جامه هائي برنمي خاست

زندانيان از جاي برنخاستند

چرا كه محموله ارابه ها نه دار بود نه آزادي

مردگان از جاي برنخاستند

چرا كه اميد نمي رفت تا فرشتگاني رانندگان ارابه ها باشند

***

ارابه هائي از آن سوي زمان آمده اند

بي غوغاي آهن ها

كه گوش هاي زمان ما را انباشته است

ارابه هائي از آن سوي زمان آمده اند

بي كه اميدي با خود آورده باشند

احمد شاملو

کتاب

2006-07-24T20:43:00.000-06:00

پریروز بود که بستۀ کتابهایی رو که خونواده از ایران برام فرستاده بودن تحویل گرفتم. این یکی دو روز چه حالی کردم که کتاب برای خوندن، اون هم از نوع فارسی دارم و خودم رو کم مونده خفه کنم. دیشب تا ساعت سه بیدار بودم و داشتم یکی از کتاب ها به اسم در میان گمشدگان رو می خوندم. داستان های جالبی داره، تازه من از "دن چاون" نویسندۀ کتاب هم خیلی خوشم اومد. حتماً چند تا از حرفهاش رو خواهم نوشت. ا

دیروز یه سر رفتم مارکت مال، یکی از بزرگترین مراکز خرید توی شهر. می خواستیم برای دوستم لباس بخریم، ولی یهو دیدم یه مغازۀ کتاب فروشی اونجا هست، وقتی رفتم تو فکر نمی کردم چیز درست و حسابی که من دوست دارم داشته باشه، ولی کلّی کتابهای مذهبی و فلسفی و هنری داشت، که حتماً باز هم اونجا می رم و این دفعه چیزی هم می خرم. ا

برگرد

2006-07-21T21:42:00.000-06:00

همیشه برای برگشتن وقت نیست. اگه الان می تونی، فرصت رو از دست نده. راه بیفت. اگه می خوای چیز با ارزشی به دست بیاری باید خرج کنی تا بهت بدن. پس فکر نکن که اگه فلان بشه من حتماً دیگه دنبالش می رم و بهمان می کنم، باید زحمت بکشی. پاشو، از اونی که همه چیزی که هستی رو بهت داده، کمک بخواه. ا

راحت باش، عین خیالم نیست

2006-07-18T17:29:00.000-06:00

سلام به همۀ اونهایی که این شب ها راحت می خوابن. امشب هم راحت بخوابید چون احتمال اینکه براتون اتّفاقی بیفته خیلی کمتر از برادرها و خواهرهای من توی لبنان، عراق، افغانستان،خیلی جاها توی آفریقا ، حتّی آمریکا و اسراییل است. لالا لالایی عزیزم، بخواب. باز خوبه کسی هست توی این دنیا که بی گناهه و راحت می خوابه. شاید هم اشتباه کردم، بی گناه هم نیستی. هر چی هستی امیدوارم که ... ولی برای من سخته. اینکه این گوشۀ دنیا می تونم به تنهاییم فکر کنم، به دور بودن از خونواده ام بگم مشکل، به جدّ دنبال مدرک فوق و بعد دکتری باشم و عاشق شدن رو تمرین کنم. من هم راحت می خوابم، مثل اینکه هیچی نشده، رفتنی نیستم و به من ربطی نداره. شب بخیر

بر خيالي صلحشان و جنگشان
وز خيالي فخرشان و ننگشان

خوابی؟

2006-07-17T19:20:00.000-06:00

به زمون قراردادیِ ما یک هفتۀ دیگه هم گذشت. نمی خوای بیدار شی؟ چقدر می خوابی؟ اصلاً این سؤالها رو ولش کن. به الآن برگردیم. با چی بیدار می شی؟ شیپور؟ داد؟ تلنگر؟ نکنه با خون؟ نگو این هم بیدارت نمی کنه. پس چی؟ چند تا دل بشکنه راضی می شی؟ چند نفر بمیرن سیر می شی؟

دیگه دوست ندارم بیدار شی. راحت بخواب

عشقبازي چيست سر در پاي جانان باختن
با سر اندر كوي دلبر، عشق نتوان باختن

آتشم در جان گرفت از عود خلوت سوختن
توبه كارم توبه كار از عشق پنهان باختن

سعدی

امید

2006-07-13T21:45:00.000-06:00

چی می شه اگه چون نزديك شدن مخلصان به تو نزديك گردم و چون يقين كنندگان از تو بترسم

ناز می کنی؟

2006-07-11T15:02:00.000-06:00

بذار یه چی بگم ببین درسته؟
هر وقت می خوای ناز کنی، هیچ عکس العملی نشون نمی دی، منتظر می شی تا بیام سراغت. چون دوست داری پُر از نیاز باشم.ا
ولی حالا که نمی بینی منو، بهتره بگم حالا که رفتم جایی که نبینمت، از کجا بفهمم که ناز می کنی؟
نکنه هنوز اون عادتت رو ترک نکردی؟ هنوز هم عصبانی نمی شی؟
ولی به خاطر این دوری سعی نکن ادای کسی رو در بیاری. من به ناز کردن اینطوریت عادت کردم. ا
مگر اینکه بخوای باز کشفت کنم، بخوای بیام سراغت...ا

اشک من رنگ شفق یافت

2006-07-10T18:31:00.000-06:00

ديدي اي دل كه غم عشق دگربار چه كرد

چون بشد دلبر و با يار وفادار چه كرد

آه از آن نرگس جادو كه چه بازي انگيخت

آه از آن مست كه با مردم هشيار چه كرد

اشك من رنگ شفق يافت ز بي‌مهري يار

طالع بي‌شفقت بين كه در اين كار چه كرد

برقي از منزل ليلي بدرخشيد سحر

وه كه با خرمن مجنون دل افگار چه كرد

ساقيا جام مي‌ام ده كه نگارنده غيب

نيست معلوم كه در پرده اسرار چه كرد

آن كه پرنقش زد اين دايره مينايي

كس ندانست كه در گردش پرگار چه كرد

فكر عشق آتش غم در دل حافظ زد و سوخت

يار ديرينه ببينيد كه با يار چه كرد

توفیق ادب

2006-07-08T11:41:00.000-06:00

برای من سخته که از خودم بد بگم. بخاطر اخلاق گندیه که دارم و توی خیلی از زمینه ها دوست ندارم کسی رو بالاتر از خودم ببینم. خیلی وقتها نزدیکانم رو به همین خاطر رنجوندم. اگه شما که این رو می خونید و از من موردی رو سراغ دارید، یا ببخشید و یا کامنت بذارید تا بیشتر شرمنده بشم. اگه هم یادتون نمی یاد که ایول دارید، معلومه که خیلی بزرگوارید.ا

ا
یادمه روانشناسی می گفت که این خصیصه ای که گفتم برای بچّه ها خوبه و بهشون کمک می کنه تا دنبال یاد گرفتن و تلاش برای استقلال باشند. پس نتیجه می گیریم که من هنوز بچّه هستم. نه شوخی نمی کنم، در مورد خودم می گم که کارهایی هست که موقعی انجام می دم و بعدها که فکر می کنم می بینم اگه کمی فکر می کردم این کار رو نمی کردم. خب این کار بچّگونست، نه؟
از طرف دیگه، من گاهی دچار افراط و تفریط می شم. مثلا در همین مورد گاهی عرصه رو اونقدر باز می ذارم که بعضی ها سوء استفاده می کنن، که این برای اونها هم بده. و در اصل من یه اشتباه دیگری مرتکب شدم و مثل این می مونه که جایی افتادم و لباسم کثیف شده، و مخصوصاً لباس بغل دستی رو هم کثیف می کنم. وای چه بوی گندی از این رفتار می یاد. بوی عود نیست.ا

ا
این ها رو نوشتم، تا هم یه حالی از خودم بگیرم تا سعی کنم از این گند کاری ها دیگه نکنم، به علاوه یه خورده اینجا رو تمیز کنم تا بوی عود هم به مشام مون برسه. ا

از خدا جوييم توفيق ادب
بي‌ادب محروم گشت از لطف رب

بي‌ادب تنها نه خود را داشت بد
بلك آتش در همه آفاق زد

مايده از آسمان در مي‌رسيد
بي‌شري و بيع و بي‌گفت و شنيد

درميان قوم موسي چند كس
بي‌ادب گفتند كو سير و عدس

منقطع شد خوان و نان از آسمان
ماند رنج زرع و بيل و داس‌مان

باز عيسي چون شفاعت كرد حق
خوان فرستاد و غنيمت بر طبق

باز گستاخان ادب بگراشتند
چون گدايان زله‌ها برداشتند

لابه كرده عيسي ايشان را كه اين
دايمست و كم نگردد از زمين

بدگماني كردن و حرص‌آوري
كفر باشد پيش خوان مهتري

زان گدارويان ناديده ز آز
آن در رحمت بريشان شد فراز

هر چه بر تو آيد از ظلمات و غم
آن ز بي‌باكي و گستاخيست هم

هر كه بي‌باكي كند در راه دوست
ره‌زن مردان شد و نامرد اوست

از ادب پر نور گشتست اين فلك
وز ادب معصوم و پاك آمد ملك

مولوی

آب جان محبوس است

2006-07-01T16:59:00.000-06:00

فکر کنم این آب کمی گل آلود شده، بذارید یه کم بگذره، فکر کنم، دعا کنم، تا خدا آب رو باز هم جاری کنه. تا به کمکش به دریا برسونم خودم رو. باید آروم بشم. خیلی آشفته هستم

خوي بد دارم ملولم تو مرا معذور دار
خوي من كي خوش شود بي‌روي خوبت اي نگار

بي‌تو هستم چون زمستان خلق از من در عذاب
با تو هستم چون گلستان خوي من خوي بهار

بي‌تو بي‌عقلم ملولم هر چه گويم كژ بود
من خجل از عقل و عقل از نور رويت شرمسار

آب بد را چيست درمان باز در جيحون شدن
خوي بد را چيست درمان بازديدن روي يار

آب جان محبوس مي‌بينم در اين گرداب تن
خاك را بر مي‌كنم تا ره كنم سوي بحار

شربتي داري كه پنهاني به نوميدان دهي
تا فغان در ناورد از حسرتش اوميدوار

چشم خود اي دل ز دلبر تا تواني برمگير
گر ز تو گيرد كناره ور تو را گيرد كنار

مولوی

سلام خدا بر فاطمه

2006-06-28T17:00:00.000-06:00

حيف از فاطمه آن نخل جوان

كه خم از باد اجل شد ناگاه

حيف از آن گوهر ارزنده كه بود

در جهان خيل نكويان را شاه

حيف از آن شمع فروزنده كه بود

پرتو آن طرب‌افزا غم‌گاه

بود از پاكي طينت تا بود

عفتش همدم و عصمت همراه

بود ذيل وي از آلايش دور

پاك دامان وي از لوث گناه

روز و شب تا به جهان داشت مقام

بود آن رشك خور و خجلت ماه

خرم از چهره‌اش اين هفت اقليم

روشن از عارضش اين نه خرگاه

سرو ازين غصه به بر جامه دريد

لاله زين غم ز سرافكنده كلاه

ريخت در فرقتش آن خاك بسر

كرد در ماتمش اين جامه سياه

چون شد از دار فنا سوي بهشت

جانش از شوق ملاقات الله

رخت بربست از اين غمخانه

بار بگشاد در آن عشرتگاه

كلك هاتف پي تاريخ نوشت ا

رفت از دار فنا فاطمه آه ا

هاتف اصفهانی

باختن

2006-06-27T18:02:00.000-06:00

یه زمانی از باختن می ترسیدم، دوست نداشتم. ولی الان ...ا

ا
مست از خواب برانگيختمش
دست در زلف كج آويختمش
جام آن بوسه كه مي سوخت مرا
تا لب آوردمش و ريختمش ا

ه.ا. سایه

فردا

2006-06-23T18:42:00.000-06:00

باز هم جام می و ساقی و نسیمی که از کوی دوست می آمد

امروز نگاهم بوی تنهایی داشت

آهنگ رها از سبدش برمی داشت

فردا که بیاید، باز خواهم پرّید

یک برگ دگر به برگ دل خواهم کاشت

مرگ بهار

2006-06-21T18:59:00.000-06:00

امروز بهار تموم میشه. من هم به همراه روح پاک سید حسن حسینی شاهد مرگ غم انگیز بهار هستم. ا

شاهد مرگ غم انگيز بهارم چه کنم
ابر دلتنگم اگر زار نبارم چه کنم

ا
نيست از هيچ طرف راه برون شد زشبم
زلف افشان تو گرديده حصارم چه کنم

ا
از ازل ايل وتبارم همه عاشق بودند
سخت دلبسته ی اين ايل وتبارم چه کنم

ا
من کزين فاصله غارت شده ی چشم تو ام
چون به ديدار تو افتد سرو کارم چه کنم

ا
يک به يک با مژه هايت دل من مشغول است
ميله های قفسم را نشمارم چه کنم؟!ا

سید حسن حسینی

شریعتی

2006-06-20T18:14:00.000-06:00

اولین باری که با نوشته های شریعتی زندگی کردم، صبح و شب کتاب هبوط در کویرش رو می خوندم. نشمردم چند بار شد ولی هر بار چیز جدیدی داشت تا بفهمم. دوران عجیبی بود.ا

ا
هنوز هم شریعتی رو یکی از مردان زمانه می دونم. نثرش و حرفش و عملش من رو در مقابل خودم شرمنده می کرد. حرفهاش رو شاید افراد دیگری هم زده باشند، ولی هیچ کدوم مثل خود شریعتی به دل و جانم ننشست. خدا رو شکر می کنم که با افکارش در حدّ فهم خودم آشنا شدم. احساس می کنم هنوز نیاز دارم تا باز ازش بخونم.ا

ا
علی معلم یه شعر برای شریعتی گفته که از یکی از دوستانم شنیدم و بطور خلاصه می گم:ا

مرا به شور، به شیوه، به شرم بوسیدی
ادای حقّ نمک را چه گرم بوسیدی

ا
بدین شکسته دلی بوسه مومیاست مرا
بقای عمر تو باد، از طلب حیاست مرا

ا
بر آستان تو ترک ادب نمی آرم
نیازمندم و عرض طلب نمی آرم

ا
تو جبر خاطر مسکین به شکر قوت کن
ببین به زخم من و بیش از این مروت کن

ا
من از نهایت ابهام جاده می آیم
هزار فرسخ سنگین پیاده می آیم

ا
هزار فرسخ سنگین، هزار فرسخ سنگ
نه هم رکاب نه مرکب، نه ایستا نه درنگ

ا
هزار فرسخ سنگین، هزار فرسخ سخت
نه رودخانه نه جنگل، نه چشمه و نه درخت

ا
هزار فرسخ سنگین، شک و شکوه به هم
هزار فرسخ سنگین، کویر و کوه به هم

ا
هزار فرسخ سنگین، کویر بی انجام
هزار فرسخ سنگین، سلوک بی فرجام

ا
کویر و وای کویرا، چه حیرتی است تو را
به هیچ دل نسپاری، چه غیرتی است تو را

ا
به قعر شب، به ره پیچ پیچ می مانی
به وهم محض، به حیرت، به هیچ می مانی

ا
اگرچه خار عدم در نفس شکسته تو را
وجود همچو غباری به رخ نشسته تو را

ا
وجودی و نه وجودی، عدم دقیق تر است
عدم نه ای و وجودت، شکی عمیق تر است

ا
به هست و بود نه پس را نه پیش را مانی
نمود محض وجودی، تو خویش را مانی

ا
تو را ز غربت دلگیر جاده ها خبر است
تو را اگر چه سوار از پیاده ها خبر است

ا
تو رنج بعد طلوع و غروب می فهمی
تو از کویر گذشتی، تو خوب می فهمی

ا
چه حالت است؟ سخن پیچ پیچ می گویم
هزار گفتنی ام هست و هیچ می گویم

ا
چه بیم فهم کس و ناکس است مرا
کویر عین کویر است، این بس است مرا

ا
کویر کهنه شرابی است در سبوی زمین
کویر عقدۀ تلخی است در گلوی زمین

ا
کویر تشنۀ شور است و شور شوریده است
کویر تعبیه در دل، کویر در دیده است

علی معلم

کمک

2006-06-19T10:23:00.001-06:00

دختري به کلیه گروه خوني (((او مثبت ))) نياز فوري دارد . از كساني كه ميتوانند كمكي كنند خواهشمندیم خيلي فوري با اين شماره تماس بگيرند (۰۹۱۵۵۴۷۴۳۲۴). چشم به ياري شما دوخته ايم. از دوستان وبلاگنويس صميمانه تقاضا دارم اين اطلاعيه را در وبلاگشان درج كنند. شايد شما بتوانيد در اين امر قدم خيري بر داريد . يادتان نرود . جان انساني در خطر است

درد دل

2006-06-17T22:01:00.000-06:00

دیگه توی این دنیا برای مردم حالی برای عاشق شدن باقی نمونده. دیگه دور و اطرافمون لیلی و مجنونی نیست، اگه هم هست سنّشون زیر چهل سال نیست. دیگه فرهاد و شیرینی یافت نمی شه و صدای تیشه ای نمی یاد. دیگه مولوی توی این دیار شعر نمی گه. کسی صبح که بیدار می شه مهمترین فکرش برای روزی که پیش رو داره کاستن درد و رنج دیگران نیست. این خاک مثل اینکه داره انتقام خونهایی که بی گناه روش ریخته شده رو می گیره. اون روزهایی که به هم خیلی نزدیک بودیم، روزهایی که مردم همدیگه رو می شناختند گذشت. دیگه قولها برامون مهم نیست، سریع با یک اتّفاق همه چی رو فراموش می کنیم. آره، ما داریم توی همچین دنیایی زندگی می کنیم. خودمون اینجوریش کردیم، دنبال چیزهایی می ریم که راضی مون نمی کنه، فقط مثل داروی بی حسّی چند وقتی راحتمون می کنه. تا چیزی می شه قرص می خوریم. کمتر از خدا شفای مریض رو می خواهیم. هی می گیم، چه خوب می شد اگه وقت می کردیم می رفتیم با هم بیرون، ولی خودمون سر خودمون رو شلوغ کردیم تا وقت نکنیم. چرا اینقدر دنیایی که ناقص و تموم شدنی است رو برای خودمون خوشگل می کنیم تا بهش عادت کنیم. بیایید این قفس رو بی خیال شیم. نفری یه تیشه ورداریم و بزنیم به دیوار این زندون. بیرون رو ببینیم، پنجره ها رو باز کنیم. دوست باشیم، دوست. این آسون نیست، باید همه براش زحمت بکشیم.ا

خدایا کمک کن

چی بگم؟

2006-06-16T17:25:00.000-06:00

یه بار هم گفتم، اینجا بحث سیاسی نمی کنم، مگر اینکه چیزی قلبم رو بشکونه. ا

ا
من نگران شعر نیستم. نگران شنیده نشدن حرفهام نیستم. نگران هیچ حکومتی نیستم. نگران اسم ها و برچسب های این و اون هم نیستم.ا

ا
نگران آدم هایی هستم که طعم آزادی رو نمی کشن و از این دنیا می رن. نگران حقیقتی هستم که بعضی از خدا بی خبرها از مردم قایم می کنن.ا

ا
نمی خواستم از حادثۀ دوشنبه توی میدان هفت تیر حرفی بزنم. چون نمی دونم برای چی تشکیل شد و چه کسانی برگزارش کردن. ولی آنقدر متعجّب و ناراحتم که نمی تونم از شما پنهان کنم.ا

ا
اون زنی که باتوم دستش بود می دونست چی دستشه؟ نه نمی دونست. مگه زن می تونه همچین کاری بکنه؟ مگه می تونه به سر کسی بزنه؟ هر کی می خواد باشه. نگید که می تونه. پس من تا حالا با چه کسانی زندگی می کردم؟ مادرم، خواهرم، اهل فامیل؟ دوستانی که توی دانشگاه داشتم و دارم؟ کدومشون از اینطور روحیه ها دارن؟ من توی خونه یک بار هم با این صحنه ها روبرو نشدم. اصلاً یکی از خصوصیات زنها رو آرامش و دل رحمی شون می دونم و می شناسم.ا

ا
چیزی غیر از افسوس برای گفتن ندارم. ای اونهایی که این کارها رو باب کردید و می کنید: هر روز بیشتر خودتون رو توی منجلاب ظلم فرو می برید. یه روزی می رسه که دیگه این بوتۀ خار تبدیل شده به درخت بزرگی و از کسی کاری بر نمی یاد مگر اینکه از ریشه جداش کنن.ا

ا
والله اعلم بالصواب

بدو عزیز، بدو

2006-06-15T20:56:00.000-06:00

در صد آدمهایی که اینجا ورزش می کنن بیشتر از ایرانه. نه به خاطر اینکه اینها تنبل نیستند و ایرانی ها تنبلند. به نظر من دو علّت اصلی داره. یکی اینکه، یکی از راههای گذران زندگی، مخصوصاً عصرها و بعد از زمان اداری رفتن به این جور جاهاست ( بالاخره یه جوری باید بگذره دیگه ). و دیگری اینکه امکانات اینجا زیاده و معمولاً مردم وقت برای این کارها دارند. گرفتاری بی دلیل ( یعنی اگه درست فکر می شد و برنامه ریزی می شد و فرهنگ درستی تو جامعه بود، اینطوری نمی شد ) ندارند و وقت می کنن به سلامتی خودشون برسن ضمن اینکه از کارشون هم نمی زنن. ا

ا
من دو یا سه روز در هفته عصرها رو به ورزش اختصاص دادم و از امکانات دانشگاه استفاده می کنم. یه زمین دوومیدانی سرپوشیده داره که هر دفعه چند دوری توش می زنم. جالبه، همه جور آدم می آن. حتّی اونهایی که روی ویلچر هستند. بخاطر اینکه توی فرهنگ شون جا افتاده که بدون ترس از ضایع شدن یا مسخره شدن کاری که می خوان رو بکنن، طرف اصلاً فکر نمی کنه که مردم چه جوری به من نگاه می کنن و پی کار خودشه.ا

ا
اون روز با یکی شون برخورد داشتم، خب نمی تونست سریع حرکت کنه و طبیعتاً همه ازش جلو می زدن. اون هم تا یکی از عقب نزدیکش می شد، سعی می کرد طرفی بره که جلوی راه اون دونده رو نگیره. بخاطر شرایطی که داشت نمی تونست تند بره ولی حواسش بود که حرکت کسی رو کند نکنه. این یک داستان معمولیه.ا

ا
فکر می کردم، کاش ما آدمها توی زندگی هم همین طور باشیم. اگه خودمون نمی تونیم سریع تر حرکت کنیم، حرکت بقیّه رو کند نکنیم. تازه، من و اون آدم امکانات یکسانی نداشتیم، و سرعتی که اون داشت نسبت به امکاناتش شاید مثل من بود و شاید حتّی بیشتر. اصلاً هدف اینه که سلامت باشیم و برای اون، همون سرعت لازم بود و برای من هم سرعت خودم. من نباید بگم که خب اگه من یواش تر هم بدوم از اون سرعتم بیشتره و تنبلی کنم. نه، چون من می تونم باید تند تر بدوم تا به سلامتی که هدفمون بود برسم.ا

پس دوستان بدوید. ا

مدارا

2006-06-14T21:45:00.000-06:00

این تنبلی هم کار دست آدم می ده. خوبه دیگه خودم رو راحت کردم، به بهانۀ کار زیاد هر چند روز یه بار حرف این و اون رو می ذارم اینجا تا خودم رو گول بزنم و بگم که آدم فعّالی هستم و هی می نویسم. زرشک .........ا

با كسى كه ترجيح مى‌دهد شما را به گلوله ببندد، تا آن كه در بحث با شما مجاب شود، نمى‌توان بحثى عقلانى راه انداخت. بنابراين نگرش عقلانى داراى حد و مرزهايى است. اين نكته در مورد مدارا نيز صادق است. نبايد بى قيد و شرط اين اصل را راهنماى خود قرار داد كه با آنانى كه اهل مدارا نيستند مدارا كنيم، زيرا در اين صورت نه تنها خود كه حتى مدارا را نيز از ميان خواهيم برد

کارل ریموند پوپر

تغییر

2006-06-12T20:58:00.000-06:00

هنگامى كه تحمل‏كردن زندگى زياده از حد دشوار مى‏شود، به صرافت مى‏افتيم كه اوضاع را دگرگون كنيم. ليكن مهمترين و ثمربخش‏ترين تغيير (تغيير در نگرش خودمان)، بسيار به ندرت به ذهنمان خطور مى‏كند و بسيار مشكل مى‏توان عزم را به اين منظور جزم كرد.ا

خیلی دوست دارم این روزها در عزم خودم برای خونه تکونی درونم سستی نکنم. خدایا کمکم کن، تو فقط می تونی

سکوت

2006-06-10T20:32:00.000-06:00

می خواستم بیشتر از این سکوت کنم ولی این جملۀ وینگشتاین نذاشت:ا

انقلابى واقعى كسى است كه بتواند خويشتن را دگرگون كند.ا

و دلیل سکوتم: از آن‌چه نتوان سخن گفت، بايد در موردش سكوت كرد

ببار

2006-06-08T16:19:00.000-06:00

از امروز صبح بارون می باره. می گن تا یک هفته همین طوره. پس به جای اینکه وقت شما رو بگیرم با حرفام، بریم بارون رو بخوریم!!!ا

ا
این شعر هم در نبود من تقدیم به شما

عزيزان نياميزد دل ديوانه ام
در ميان آشنايانم ولي بيگانه ام

از سبك روحي گران آيم به طبع روزگار
در سراي اهل ماتم خنده مستانه ام

نيست در اين خاكدانم آبروي شبنمي
گر چه بحر مردمي را گوهر يكدانه ام

از چو من آزاده اي، الفت بريدن سهل نيست

مي رود با چشم گريان سيل از ويرانه ام
ا

آفتاب آهسته بگذارد درين غمخانه پاي
تا مبادا چون حباب از هم بريزد خانه ام
ا

یار خاطر نيستم روشندلان را چون غبار
بر بساط سبزه و گل سايه پروانه ام

گرمي دلها بود از ناله جانسوز من
خنده گلها بود از گريه مستانه ام
ا

هم عنانم با صبا سرگشته ام سرگشته ام
همزبانم با پري ديوانه ام دیوانه ام

مشت خاكي چيست تا راه مرا بندد رهي ؟
گرد از گردون بر آرد همت مردانه ام
ا

رهی معیری

افسرده؟

2006-06-07T17:57:00.000-06:00

چند نفر هی میل می زنن که چرا اینقدر افسرده می نویسی؟ یه کم هم شاد بنویس.ا

ا
راستش اینها افسردگی نیست، یه نوع عبوره. باید از این دنیا به قدر لازم و کافی فاصله گرفت. چه چیز این دنیایی هست که تموم نمی شه، یا از بین نره؟ بذارید این آینۀ دلم رو صیقل بدم. لطفاٌ
از طرفی هم این روزها سرم شلوغه، یه کم احتیاج به فکر دارم. باید خودم رو جمع و جور کنم.ا

به یاد آرزوهایی که با هم داشتیم ای عشق
پرستو می شوم در فصل سبز آرزوهایت

تنها

2006-06-05T16:18:00.000-06:00

رهایم کن
بگذار بیفتم

شاید رهگذری حواسش پرت باشد
لگدم کند

شاید کسی عصبانی باشد
با پایش شوتم کند

امّا شاید مهربانی دلا شود
مرا در دست بگیرد و با خود ببرد

شاید هم عاشقی شاعر
مرا گوشه ای بگذارد تا سر راه نباشم

تا تنها تر شوم
تنهای تنها

معنی

2006-06-03T17:48:00.000-06:00

در ادامۀ حرف دیروز قسمتی از داستان " امتحان کردن پادشاه آن دو غلام را که نو خریده بود" که در مورد ظاهر و باطن آدمهاست رو می نویسم:ا

پس بدان که صورتِ خوبِ نکو
با خصال بد، نَیَرزد یک تسو (تسو: مقدار چهار جو)ا

وَر بُوَد صورت حقیر و ناپذیر
چون بُوَد خُلقش نکو در پاش میر

چند بازی عشق با نقش سبو
بگذر از نقش سبو و آب جو

چند باشی عاشق صورت بگوی
طالب معنی شو و معنی بجوی

صورت ظاهر فنا گردد، بِدان
عالَم معنی بماند جاودان

صورتش دیدی ز معنی غافلی
از صدف دُر را گزین گر عاقلی

این صدف های قَوالب در جهان (قلب: بدل، دروغین)ا
گرچه جمله زنده اند از بحر جان

لیک اندر هر صدف نَبوَد گهر
چشم بگشا در دل هر یک نگر

کآن چه دارد وین چه دارد میگزین
زآن که کمیابست آن دُرّ ثمین

شعر

2006-06-02T16:09:00.000-06:00

یه زمانی یادمه که خیلی اهل شعر شدم، جلسه های شعرخوانی توی دانشگاه رو شرکت می کردم، چند بار شب شعر رفتم و خلاصه توی ذهنم یه شاعر شدن ایده آل بود. یه کم که گذشت به خاطر مشغلۀ زیادی که توی درس ها داشتم نتونستم پیگیرش بشم. ا

ا
حالا که به اون موقع فکر می کنم، و از طرفی می بینم که هنوز با بعضی شعرها حال می کنم، به نتیجه ای رسیدم که با شما در میون می ذارم.ا

ا
من عاشق شعرهای مولوی هستم، به حافظ غبطه می خورم، از سعدی درس می گیرم، شاملو رو می فهمم، بوی سهراب رو با اینکه ازم دوره می شنوم و خیلی از شعرهای دیگه رو می فهمم، درس می گیرم و بزرگ می دونم. امّا به شعر به عنوان حرفه نگاه نمی کنم. دوست ندارم با کسی بشینم و ساعتها در مورد شعر و چیزهای ظاهریش حرف بزنم. مثل اینه که تشنه باشی و یه کوزه آب بذارن جلوت و تو شروع کنی با کوزه بازی کنی. حواست به نقش روی کوزه باشه نه آبی که توی کوزه است.ا

ا
آدمهایی مثل مولوی متفکّر و عارف زمانۀ خودشون بودن، و بهترین راه رو برای حرف زدن شعر می دونستن. گرچه که هر چه به دنیای مدرن نزدیک می شیم، این جور حرف زدن و از این چیزها گفتن کم می شه (گرچه تموم نمی شه).ا

ا
به قول مولوی:ا

ا
قافیه اندیشم و دلدار من
گویدم مندیش جز دیدار من

خوش نشين ای قافيه‌انديش من
قافيۀ دولت تویی در پيش من

حرف چه بود تا تو انديشی از آن
حرف چه بود خار ديوار رزان

حرف و صوت و گفت را بر هم زنم
تا كه بی اين هر سه با تو دم زنم

آن دمی كز آدمش كردم نهان ا

با تو گويم ای تو اسرار جهان

دیار غربت

2006-06-01T20:44:00.000-06:00

غربت فقط بودن در جایی که ایران نباشه نیست. خوب نگاه بندازید، خیلی از ما ها توی ایران هم غریبیم.ا

و می نشينی چه خسته اما، کسی کنارَت نمی نشيند
پرنده ای ای درخت تنها، به شاخسارت نمی نشيند
ا

در این دیاری که همدمی نيست، غریبه بودن غم کمی نيست
چنان غریبی که سایه ات هم، دَمی کنارت نمی نشيند
ا

نگاهُها سنگی اند و سردند، اگرچه در چشم تو بخندند
اگر بميری کسی در اینجا، سر مَزارت نمی نشيند!ا

به زیر لب نغمه های ناشاد، ترانه ای کهنه رفته از یاد
بجز هياهوی مبهم باد، به جان تارَت نمی نشيند
ا

به خانه می آیی از خيابان، قدم چو در کوچه ميگذاری
کسی بغير از گدایی آنجا، به رهگذارت نمی نشيند
ا

نشسته ای دلشکسته اما، کسی کنارت نمی نشيند

پرنده ای ای درخت تنها، به شاخسارت نمی نشيند

محمدرضا ترکی

باز هم شُکر

2006-05-31T13:23:00.000-06:00

خوب خدا رو شکر که به خیر گذشت. الحمدلله حالش خوبه داداشم. شب سختی داشتم، چون می دونستم که شب به وقت ما عمل شروع می شه و به همین خاطر تا صبح هی از خواب می پریدم. هر چی بود به خیر شد. امیدوارم که وقتی چشم هاش رو باز می کنن خوب شده باشه و راحت ببینه. البتّه چند روزی طول می کشه و من هم صبر رو دارم یاد می گیرم، چون هنوز زنده هستم.ا

ا
جام جهانی هم داره شروع می شه، برای تیم ملّی آرزوی موفقیت می کنم. دل مردم رو شاد کنید بچّه ها.ا

اینها رو گفتم تا چیزی رو نگم. دلتون شاد باشه.ا

دعا کنید

2006-05-30T15:40:00.000-06:00

أَمَّنْ يُجِيبُ اَلْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ يَكْشِفُ اَلسُّوءَ
چه‌ كسي‌ مضطر را وقتي‌ كه‌ دعا مي‌كند اجابت‌ نموده‌ و بدي‌ را از او برطرف‌ مینماید

خداست، فقط خدا.ا

برای برادرم دعا کنید

بینایی

2006-05-29T18:23:00.000-06:00

بین این حواسّ پنج گانه به نظرتون کدوم با ارزش تره؟ کدوم رو اگه ازتون بگیرن یا از دستش بدید براتون سخت تره؟
به نظر من بینایی وسیع ترین حسّ بین همۀ حسّهاست. رابطۀ شدیدی بین ما و دنیا برقرار کرده، پرکارتر از بقیّه هم است. گرچه که ما آدم ها، توی این "دارُالغرور" خیلی از چیزهایی که داریم فراموش می کنیم.ا

ا
این شعر رو داشته باشید تا فردا بگم چرا از چشم گفتم.ا

چو برقي مي‌جهد چيزي عجب آن دلستان باشد
از آن گوشه چه مي‌تابد عجب آن لعل كان باشد

چيست از دور آن گوهر عجب ماهست يا اختر
كه چون قنديل نوراني معلق ز آسمان باشد

عجب قنديل جان باشد درفش كاويان باشد
عجب آن شمع جان باشد كه نورش بي‌كران باشد

ايا اي دل برآور سر كه چشم توست روشنتر
بمال آن چشم و خوش بنگر كه بيني هر چه آن باشد
ا

نمايد ساكن و جنبان نه جنبانست و نه ساكن

نمايد در مكان ليكن حقيقت بي‌مكان باشد

زلزله

2006-05-28T18:47:00.000-06:00

زلزلۀ بم خوب یادم مونده. یادش که می افتم خیلی عذاب می کشم. الان بعد از این چند سال که از اون ماجرا می گذره، ننشستم درست حسابی چیزهایی که اونجا دیدم رو تو ذهنم جمع و جور کنم. هنوز به کسی دیده هام رو کامل نگفتم. نمی تونم، نمی تونم، برام سخته خیلی خیلی سخت. شاید خاطراتم رو برای همیشه تو دلم نگه دارم و با خودم به گور ببرم.ا

ا
خبر زلزلۀ اندونزی باز هم حال و هوام رو عوض کرد. این کشور توی این چند سال خیلی بلا دیده. سونامی رو که یادتون هست؟ خدا به همه صبر بده.ا

ا
ولی بذارید حالا که این ها رو گفتم یه چیز هم اضافه کنم. به نظر من بزرگترین بلا که خدا بر یه نفر نازل می کنه، خواب نگه داشتن اون آدمه. این که درد نداشته باشه، این بزرگترین درده. خدایا به ما درد عشقت رو مرحمت کن.ا

گهي كاندر بلا ماني خدا خواني
چو بازت عافيت بخشد سر از طاعت بگرداني

بارون

2006-05-27T12:44:00.000-06:00

از دیروز هوا سرد شده و آسمون همش ابری است. دیروز همش بارون میومد، امروز هم مثل اینکه آسمون میخواد بغضش رو بترکونه، دلش گرفته، این رو از سرخیه صورتش می بینم. ببار ای بارون ببار. ا

ا
قصّۀ باران در اینجا نیز تکراری شدست
مقتدایش دل شده گویا، که هر روزی شدست ا

ا
هر سحر با یک دل آرام بیرون می روم
آسمان امّا چه بی تاب است، باز ابری شدست ا

ا
شاید امّا ابرها دل تنگ چیزی گشته اند
شستشویی می دهد ما را، چو بارانی شدست

شُکر، شُکر و باز هم شُکر

2006-05-26T16:44:00.000-06:00

بدون هیچ حرفی این لینک رو نگاه بندازید و خدا رو به خاطر همه چی شکر کنید. و البتّه یه کمی هم هوای هم دیگر رو داشته باشید. خیلی زود به این سنّ رسیدید. به چیزهایی که دنبالش هستید بیشتر فکر کنید

من بي تو دمي قرار نتوانم كرد

احسان ترا شمار نتوانم كرد

گر بر تن من زفان شود هر مويي

يك شكر تو از هزار نتوانم كرد